Edukacja Rozwój

Rodziny językowe część 1: Czym różnią się od siebie języki europejskie?

Już nawet kilkuletni malec, podczas wakacyjnego wyjazdu z rodzicami za granicę,  bardzo szybko zauważy, że ludzie dookoła niego porozumiewają się między sobą inaczej. Jak to możliwe, że ludzie za granicą wymawiają zupełnie inne słowa i wszystkie rozmowy brzmią inaczej? A przede wszystkim, jak to możliwe, że nie da się zrozumieć o czym te osoby mówią? 

To wszystko wina (a może. zasługa?) różnic kulturowych i językowych, które w każdym kraju, na przestrzeni lat kształtowały się bardzo indywidualnie. Bardziej wnikliwi obserwatorzy i starsze dzieci zauważą jednak, że niektóre języki za granicą są podobne do siebie, a niektóre z nich są nawet całkiem polskobrzmiące. To z kolei konsekwencja przynależności danego języka do określonej rodziny językowej. Dzisiaj spróbujmy uporządkować cały ten językowy galimatias i znaleźć odpowiedź na pytanie czym różnią się od siebie języki europejskie. Dowiedz się więcej o rodzinach językowych – czytaj dalej! 

Rodziny języków – czym są? 

Aby zrozumieć, dlaczego w obrębie Europy, w każdym z krajów, każdy mówi innym językiem, należy w pierwszej kolejności zrozumieć czym jest rodzina językowa. Zgodnie z klasyfikacja języków, jest to duża jednostka obejmująca grupę języków, które według istniejących dowodów wywodzą się od jednego, wspólnego prajęzyka z dawnych lat. Wniosek o przynależności danych języków do jednej rodziny językowej można również wyciągnąć z własnych obserwacji. W wielu językach europejskich występują podobieństwa gramatyczne oraz w zakresie wykorzystywanego słownictwa. 

ludzie z różnych kultur mówiący w różnych językach

Jednym z najciekawszych faktów dotyczących języków obcych jest to, iż języki indoeuropejskie, czyli języki słowiańskie, romańskie i germańskie, wszystkie pochodzą od jednego wspólnego języka praindoeuropejskiego. Co to oznacza w praktyce? Dokładnie tyle, że jeśli jesteśmy europejczykami, to zdecydowanie łatwiej będzie nam nauczyć się języka angielskiego, hiszpańskiego, francuskiego, niemieckiego, włoskiego, serbskiego czy niderlandzkiego niż języków: chińskiego, japońskiego czy arabskiego. 

Rodzina językowa języków indoeuropejskich 

Zdecydowana większość mieszkańców Europy posługuje się na co dzień językami należącymi do rodziny indoeuropejskiej. Jest to również jedna z największych i najwcześniej zbadanych przez językoznawców rodzin języków na całym świecie. Do rodziny języków indoeuropejskich należą głównie języki germańskie, romańskie i słowiańskie, a także albański, ormiański, celtycki, języki helleńskie oraz indoirańskie. Co ciekawe, na mapie Europy znajdują się dwa kraje: Finlandia i Węgry, w których mieszkańcy posłgują się językami nieindoeuropejskimi, a językami ugrofińskimi wywodzącymi się z języków uralskich. 

Skupimy się jednak na pierwszej, najważniejszej i najpopularniejszej trójce języków z rodziny indoeuropejskiej. Czy wiesz w których krajach używa się języków germańskich, w których romańskich, a w których słowiańskich? Otóż, języki angielski, niemiecki, norweski i szwedzki należą do grupy języków germańskich, stąd wiele słów w tych językach może być do siebie podobne. Języki rumuński, portugalski, hiszpański, włoski i francuski należą do grupy języków romańskich, natomiast języki polski, czeski, słowacki, ukraiński, białoruski, i rosyjski należą do grupy języków słowiańskich, w których wspólną cechą nierzadko jest wymowa. Ponadto mamy jeszcze rodzinę języków ugrofińskich, do których należą: fiński, węgierski, estoński. Litewski i łotewski to natomiast członkowie rodziny języków bałtyckich. Zauważ, że węgierski jako jedyny jest odseparowany od swoich „kuzynów”.

Których języków europejskich warto się uczyć? 

O tym, że znajomość języków obcych jest niezwykle przydatna w dzisiejszym świecie, nikogo nie trzeba specjalnie długo przekonywać. Jednak, odpowiedź na pytanie, którego języka europejskiego warto się uczyć obok języka polskiego wcale nie jest taka prosta. Tak na prawdę wiele zależy od indywidualnych zainteresowań, chęci i planów na przyszłość. Sensownym lub raczej koniecznym krokiem, wydaje się nauka języka angielskiego od najmłodszych lat, ponieważ to właśnie język angielski, należący do grupy języków germańskich i rodziny języków indoeuropejskich jest najbardziej rozpowszechnionym obecnie językiem na całym świecie. Po angielsku dogadamy się praktycznie w każdym zakątku globu. 

Jeśli postawimy już na języki germańskie, to ze względu na liczbę podobieństwa można także równolegle do nauki angielskiego uczyć się niemieckiego, w którym znajdziemy zaskakująco dużo elementów wspólnych z językiem angielskim. Można też oczywiście wdrożyć zupełnie inną strategię nauki języków obcych i poznawać po jednym języku z każdej z grup językowych w obrębie rodziny języków indoeuropejskich. Ogromne możliwości stoją przed osobami, które zdecydują się jednocześnie zgłębiać tajniki np. hiszpańskiego, angielskiego i rosyjskiego.  

Leave a Reply

%d bloggers like this: